تبلیغات
شهید محرم شهبازیان

زنده برآنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست

ضمن تبریك میلاد حضرت سید الشهدا(ع) و حضرت ابوالفضل العباس (ع) و حضرت زین العابدین (ع) از مناجات شعبانیه غافل نشویم.

تاریخ:پنجشنبه 30 فروردین 1397-12:02 ب.ظ

هشتم: این مناجات را كه از ابن خالویه روایت شده بخواند به گفته او این مناجات حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام و امامان پس از اوست، كه در ماه شعبان می خواندند:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعَائِی إِذَا دَعَوْتُكَ وَ اسْمَعْ نِدَائِی إِذَا نَادَیْتُكَ وَ أَقْبِلْ عَلَیَّ إِذَا نَاجَیْتُكَ فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَیْكَ وَ وَقَفْتُ بَیْنَ یَدَیْكَ مُسْتَكِیناً لَكَ مُتَضَرِّعاً إِلَیْكَ رَاجِیاً لِمَا لَدَیْكَ ثَوَابِی وَ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی وَ تَخْبُرُ حَاجَتِی وَ تَعْرِفُ ضَمِیرِی وَ لا یَخْفَى عَلَیْكَ أَمْرُ مُنْقَلَبِی وَ مَثْوَایَ وَ مَا أُرِیدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِی وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِی وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِی وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِیرُكَ عَلَیَّ یَا سَیِّدِی فِیمَا یَكُونُ مِنِّی إِلَى آخِرِ عُمْرِی مِنْ سَرِیرَتِی وَ عَلانِیَتِی وَ بِیَدِكَ لا بِیَدِ غَیْرِكَ زِیَادَتِی وَ نَقْصِی وَ نَفْعِی وَ ضَرِّی إِلَهِی إِنْ حَرَمْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَرْزُقُنِی وَ إِنْ خَذَلْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُنِی.
خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و شنواى دعایم باش آنگاه كه می خوانمت، و صدایم را بشنو گاهى كه صدایت می كنم، و به من توجّه كن هنگامی كه با تو مناجات می نمایم، همانا به سوى تو گریختم، و در حال درماندگى و زارى در برابرت ایستادم، پاداشى را كه نزد توست امیدوارم، آنچه را كه در درون دارم می دانى، بر حاجتم خبر دارى، نهانم را می شناسى، كار بازگشت به آخرت و خانه ابدی ام بر تو پوشیده نیست، و آنچه كه می خواهم به زبان آرم، و خواهش خویش را بازگو كنم و هم آنچه را كه براى عاقبتم امید دارم، بر تو پنهان نیست، همانا آنچه تقدیر نموده اى بر من اى آقاى من در آنچه كه تا پایان عمر بر من فرود می آید از نهان و آشكارم جارى شده است، و تنها به دست توست نه به دست غیر تو فزونى و كاستی ام و سود و زیانم، خدایا! اگر محرومم كنى پس كیست آن كه به من روزى دهد؟ و اگر خوارم سازى پس كیست آن كه به من یارى رساند،
إِلَهِی أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ إِلَهِی إِنْ كُنْتُ غَیْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَیَّ بِفَضْلِ سَعَتِكَ إِلَهِی كَأَنِّی بِنَفْسِی وَاقِفَةٌ بَیْنَ یَدَیْكَ وَ قَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَكُّلِی عَلَیْكَ فَقُلْتَ [فَفَعَلْتَ ] مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنِی بِعَفْوِكَ إِلَهِی إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَى مِنْكَ بِذَلِكَ وَ إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِی وَ لَمْ یُدْنِنِی [یَدْنُ ] مِنْكَ عَمَلِی فَقَدْ جَعَلْتُ الْإِقْرَارَ بِالذَّنْبِ إِلَیْكَ وَسِیلَتِی إِلَهِی قَدْ جُرْتُ عَلَى نَفْسِی فِی النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَیْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا إِلَهِی لَمْ یَزَلْ بِرُّكَ عَلَیَّ أَیَّامَ حَیَاتِی فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنِّی فِی مَمَاتِی إِلَهِی كَیْفَ آیَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لِی بَعْدَ مَمَاتِی وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِی [تُولِنِی ] إِلّا الْجَمِیلَ فِی حَیَاتِی.
خدایا! به تو پناه می آورم از خشمت و از فرود آمدن غضبت.
خدایا! اگر شایسته رحمت نیستم، تو سزاوارى كه بر من با فراوانى فضلت بخشش نمایى، خدایا! گویى من با همه هستی ام در برابرت ایستاده ام، درحالیكه حسن اعتمادم بر تو، بر وجودم سایه افكنده است، و آنچه را تو شایسته آنى بر من جارى كرده ای و مرا با عفوت پوشانده اى، خدایا! اگر گذشت كنى، چه كسى از تو سزاوارتر به آن است؟ و اگر مرگم نزدیك شده باشد و عملم مرا به تو نزدیك نكرده، اعترافم را به گناه وسیله خویش به بارگاهت قرار دادم.
خدایا بر نفسم در فرمانبرى از آن گناه بار كردم، پس واى بر او اگر او را نیامرزی، خدایا نیكی ات بر من در روزهاى زندگی ام پیوسته بود، پس نیكى خویش را در هنگام مرگم از من قطع مكن.
خدایا چگونه از حسن توجهت پس از مرگم ناامید شوم؟ ، درحالیكه در طول زندگی ام مرا جز به نیكى سرپرستى نكردى.
إِلَهِی تَوَلَّ مِنْ أَمْرِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ عَلَیَّ بِفَضْلِكَ عَلَى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ إِلَهِی قَدْ سَتَرْتَ عَلَیَّ ذُنُوبا فِی الدُّنْیَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَى سَتْرِهَا عَلَیَّ مِنْكَ فِی الْأُخْرَى [إِلَهِی قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَیَ ] إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لِأَحَدٍ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِینَ فَلا تَفْضَحْنِی یَوْمَ الْقِیَامَةِ عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِ إِلَهِی جُودُكَ بَسَطَ أَمَلِی وَ عَفْوُكَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِی إِلَهِی فَسُرَّنِی بِلِقَائِكَ یَوْمَ تَقْضِی فِیهِ بَیْنَ عِبَادِكَ إِلَهِی اعْتِذَارِی إِلَیْكَ اعْتِذَارُ مَنْ لَمْ یَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرِی یَا أَكْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَیْهِ الْمُسِیئُونَ .
خدایا كارم را چنان كه سزاوار آنى بر عهده گیر، خدایا به سوى من با فضلت بازگرد، به سوى گناهكارى كه جهلش سراپایش را پوشانده، خدایا گناهانى را در دنیا بر من پوشاندى، كه بر پوشاندن آن در آخرت محتاج ترم، گناهم را در دنیا براى هیچیك از بندگان شایسته ات آشكار نكردى، پس مرا در قیامت در برابر دیدگان مردم رسوا مكن، خدایا جود تو آرزویم را گسترده ساخت، و عفو تو از عمل من برترى گرفت.
بار خدایا، روزى كه در آن میان بندگانت حكم میكنى، مرا به دیدارت خوشحال كن.
خدایا عذرخواهى من از پیشگاهت عذرخواهى كسى است كه از پذیرفتن عذرش بی نیاز نگشته، پس عذرم را بپذیر اى كریم ترین كسی كه بدكاران از او پوزش خواستند.
إِلَهِی لا تَرُدَّ حَاجَتِی وَ لا تُخَیِّبْ طَمَعِی وَ لا تَقْطَعْ مِنْكَ رَجَائِی وَ أَمَلِی إِلَهِی لَوْ أَرَدْتَ هَوَانِی لَمْ تَهْدِنِی وَ لَوْ أَرَدْتَ فَضِیحَتِی لَمْ تُعَافِنِی إِلَهِی مَا أَظُنُّكَ تَرُدُّنِی فِی حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی طَلَبِهَا مِنْكَ إِلَهِی فَلَكَ الْحَمْدُ أَبَداً أَبَداً دَائِماً سَرْمَداً یَزِیدُ وَ لا یَبِیدُ كَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى إِلَهِی إِنْ أَخَذْتَنِی بِجُرْمِی أَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ وَ إِنْ أَخَذْتَنِی بِذُنُوبِی أَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّی أُحِبُّكَ إِلَهِی إِنْ كَانَ صَغُرَ فِی جَنْبِ طَاعَتِكَ عَمَلِی فَقَدْ كَبُرَ فِی جَنْبِ رَجَائِكَ أَمَلِی إِلَهِی كَیْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَیْبَةِ مَحْرُوماً وَ قَدْ كَانَ حُسْنُ ظَنِّی بِجُودِكَ أَنْ تَقْلِبَنِی بِالنَّجَاةِ مَرْحُوما إِلَهِی وَ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَ أَبْلَیْتُ شَبَابِی فِی سَكْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْكَ إِلَهِی فَلَمْ أَسْتَیْقِظْ أَیَّامَ اغْتِرَارِی بِكَ وَ رُكُونِی إِلَى سَبِیلِ سَخَطِكَ.
خدایا، حاجتم را برمگردان، و (طمع ام) را قرین نومیدى مساز، و امید و آرزویم را از خود مبر.
خدایا، اگر خواری ام را می خواستى، هدایتم نمی نمودى، و اگر رسوایی ام را خواسته بودى عافیتم نمی بخشیدى، خدایا، این گمان را به تو ندارم كه مرا در حاجتى كه عمرم را در طلبش سپرى كرده ام، از درگاهت بازگردانى.
خدایا تو را سپاس، سپاسى ابدى و جاودانه، همیشگى و بی پایان، سپاسى كه افزون شود و نابود نگردد، آنگونه كه پسندى و خشنود گردى، خدایا اگر مرا بر جرمم بگیرى، من نیز تو را به عفوت بگیرم، و اگر به گناهانم بنگرى، جز به آمرزشت ننگرم، و اگر مرا وارد دوزخ كنى، به اهل آن آگاهى دهم كه تو را دوست دارم.
خدایا اگر عملم در برابر طاعتت كوچك بوده، همانا از سر امید به تو آرزویم بزرگ است.
خدایا چگونه از بارگاهت با نومیدى و محرومیت بازگردم، درحالی كه خوش گمانی ام به بخشش وجودت این بوده كه مرا نجات یافته و بخشیده باز می گردانى، خدایا عمرم را در آزمندى غفلت از تو نابود ساختم، و جوانی ام را در مستى دورى از تو پیر نمودم.
خدایا در روزگار غرور نسبت به تو، بیدار نشدم و گاه تمایلم به سوى خشم تو آگاه نگشتم.
إِلَهِی وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ قَائِمٌ بَیْنَ یَدَیْكَ مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ إِلَیْكَ إِلَهِی أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَیْكَ مِمَّا كُنْتُ أُوَاجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْیَائِی مِنْ نَظَرِكَ وَ أَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْكَ إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ إِلَهِی لَمْ یَكُنْ لِی حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِكَ إِلا فِی وَقْتٍ أَیْقَظْتَنِی لِمَحَبَّتِكَ وَ كَمَا أَرَدْتَ أَنْ أَكُونَ كُنْتُ فَشَكَرْتُكَ بِإِدْخَالِی فِی كَرَمِكَ وَ لِتَطْهِیرِ قَلْبِی مِنْ أَوْسَاخِ الْغَفْلَةِ عَنْكَ إِلَهِی انْظُرْ إِلَیَّ نَظَرَ مَنْ نَادَیْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ اسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَأَطَاعَكَ یَا قَرِیباً لا یَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ وَ یَا جَوَاداً لا یَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ إِلَهِی هَبْ لِی قَلْباً یُدْنِیهِ مِنْكَ شَوْقُهُ وَ لِسَاناً یُرْفَعُ إِلَیْكَ صِدْقُهُ وَ نَظَراً یُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ إِلَهِی إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَیْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاذَ بِكَ غَیْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ أَقْبَلْتَ عَلَیْهِ غَیْرُ مَمْلُوكٍ [مَمْلُولٍ ] ،
خدایا و من بنده تو و فرزند بنده توام، در برابرت ایستاده ام، به كرمت به حضرت تو متوسّلم.
خدایا، بنده ای هستم، كه به درگاهت از آنچه كه با آن با تو روبرو بوده ام از كمى حیایم از مراقبتت نسبت به من بیزارى می جویم و از تو درخواست گذشت میكنم، زیرا گذشت صفتى درخور كرم توست.
خدایا برایم نیرویى نیست كه خود را بوسیله آن از عرصه نافرمانی ات بیرون برم، مگر آنگاه كه به محبّتت بیدارم سازى، و آنچنان كه خواستى باشم، پس تو را شكر گذارم، براى اینكه در آستان كرمت واردم كردى، و هم اینكه دلم را از آلایه هاى غفلت از حضرتت پاك نمودى.
خدایا بر من نظر كن، نظر به كسی كه صدایش كردى و تو را اجابت كرد، و به یاری ات به كارش گماشتى و او از تو اطاعت كرد، اى نزدیكى كه از فریفتگان دور نمی شود، و اى سخاوتمندی كه از امید بستگان به پاداشش دریغ نمی ورزد.
خدایا، قلبى به من عنایت كن، كه اشتیاقش او را به تو نزدیك كند، و زبانى كه صدقش به جانب تو بالا برده شود.
و نگاهى كه حق بودن او را به تو نزدیك نماید، خدایا، كسی كه به تو شناخته شد، ناشناخته نیست، و آن كه به تو پناهنده شد خوار نیست، و هركه را تو به او روى آورى برده نیست،
إِلَهِی إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنِیرٌ وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجِیرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِكَ یَا إِلَهِی فَلا تُخَیِّبْ ظَنِّی مِنْ رَحْمَتِكَ وَ لا تَحْجُبْنِی عَنْ رَأْفَتِكَ إِلَهِی أَقِمْنِی فِی أَهْلِ وَلایَتِكَ مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّیَادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ إِلَهِی وَ أَلْهِمْنِی وَلَهاً بِذِكْرِكَ إِلَى ذِكْرِكَ وَ هِمَّتِی فِی رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِكَ وَ مَحَلِّ قُدْسِكَ إِلَهِی بِكَ عَلَیْكَ إِلا أَلْحَقْتَنِی بِمَحَلِّ أَهْلِ طَاعَتِكَ وَ الْمَثْوَى الصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِكَ فَإِنِّی لا أَقْدِرُ لِنَفْسِی دَفْعاً وَ لا أَمْلِكُ لَهَا نَفْعاً إِلَهِی أَنَا عَبْدُكَ الضَّعِیفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوكُكَ الْمُنِیبُ [الْمَعِیبُ ] فَلا تَجْعَلْنِی مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ إِلَهِی هَبْ لِی كَمَالَ الأِنْقِطَاعِ إِلَیْكَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِیَاءِ نَظَرِهَا إِلَیْكَ حَتَّى تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِیرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ إِلَهِی وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ نَادَیْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ لاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَنَاجَیْتَهُ سِرّا وَ عَمِلَ لَكَ جَهْرا.
خدایا، آن كه به تو راه جوید راهش روشن است، و آن كه به تو پناه جوید در پناه توست، و من به تو پناه آوردم اى خداى من، پس گمانم را از رحمتت ناامید مساز، و از مهربانی ات محرومم مكن، خدایا، در میان اهل ولایتت برنشانم، نشاندن آن كه به افزون شدن محبّتت امید بسته، خدایا، شیفتگى به ذكرت را پیوسته به من الهام فرما، و همّتم را در نسیم كامیابى نامهایت و جایگاه قدست قرار ده.
خدایا به حق خودت بر خودت، مرا به جایگاه اهل طاعتت، و جایگاه شایسته بر ساخته از خشنودی ات برسان، زیراكه من نه بر دفعى از خود قدرت دارم، و نه بر نفع خویش مالك هستم.
خدایا، من بنده ناتوان گنهكار توام، و مملوك توبه كننده به پیشگاهت، مرا از كسانی كه رویت را از آنان برگرداندى قرار مده، و نه از كسانى كه غفلتشان از بخششت محرومشان نموده.
خداى كمال جدایى از مخلوقات را، براى رسیدن كامل به خودت به من ارزانى كن، و دیدگان دلهایمان را به پرتو نگاه به سوى خویش روشن كن، تا دیدگان دل پرده های نور را دریده و به سرچشمه عظمت دست یابد، و جانهایمان آویخته به شکوه قدست گردد، خدایا مرا از كسانى قرار ده كه آوازشان دادى، پس پاسخت دادند، به آنها توجه فرمودى، پس در برابر بزرگی ات مدهوش شدند، و با آنان راز پنهان گفتى و آنان آشكارا براى تو كار كردند،
إِلَهِی لَمْ أُسَلِّطْ عَلَى حُسْنِ ظَنِّی قُنُوطَ الْإِیَاسِ وَ لا انْقَطَعَ رَجَائِی مِنْ جَمِیلِ كَرَمِكَ إِلَهِی إِنْ كَانَتِ الْخَطَایَا قَدْ أَسْقَطَتْنِی لَدَیْكَ فَاصْفَحْ عَنِّی بِحُسْنِ تَوَكُّلِی عَلَیْكَ إِلَهِی إِنْ حَطَّتْنِی الذُّنُوبُ مِنْ مَكَارِمِ لُطْفِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِی الْیَقِینُ إِلَى كَرَمِ عَطْفِكَ إِلَهِی إِنْ أَنَامَتْنِی الْغَفْلَةُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِی الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلائِكَ إِلَهِی إِنْ دَعَانِی إِلَى النَّارِ عَظِیمُ عِقَابِكَ فَقَدْ دَعَانِی إِلَى الْجَنَّةِ جَزِیلُ ثَوَابِكَ إِلَهِی فَلَكَ أَسْأَلُ وَ إِلَیْكَ أَبْتَهِلُ وَ أَرْغَبُ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِمَّنْ یُدِیمُ ذِكْرَكَ وَ لا یَنْقُضُ عَهْدَكَ وَ لا یَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ وَ لا یَسْتَخِفُّ بِأَمْرِكَ إِلَهِی وَ أَلْحِقْنِی بِنُورِ عِزِّكَ الْأَبْهَجِ فَأَكُونَ لَكَ عَارِفا وَ عَنْ سِوَاكَ مُنْحَرِفاً وَ مِنْكَ خَائِفاً مُرَاقِباً یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ وَ سَلَّمَ تَسْلِیما كَثِیرا.
خدایا بر خوش بینی ام ناامیدى و یأس را چیره نسازم، و امیدم از زیبایى كرمت نَبُرد.
خدایا گر خطاهایم مرا از نظرت انداخته، به خاطر حسن اعتمادم بر تو از من چشم پوشى كن.
خدایا، اگر گناهان از جایگاه مكارم لطفت مرا پائین آورده، اما یقین به كرم عنایتت هوشیارم نموده.
خدایا اگر غفلت از آماده شدن براى دیدارت به خوابم فرو برده، ولى معرفت به نعمت هاى كریمانه ات مرا بیدار ساخته است.
خدایا اگر بزرگى مجازاتت مرا به سوى آتش فرا خوانده، هرآینه ثواب برجسته ات مرا به سوى بهشت خوانده است، خدایا از تو درخواست می كنم، و به پیشگاهت زارى نموده، و رغبت می ورزم، و از تو می خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى، و مرا از كسانى قرار دهى كه ذكرت را همواره بر زبان دارند، و پیمانت را نمی شكنند، و از سپاست غافل نمی شوند، و فرمانت را سبك نمی شمارند، خدایا مرا به نور عزّت بسیار زیبایت برسان تا عارف به وجودت گردم، و از غیر تو روی گردان شود، و از تو هراسان و برحذر باشم، اى داراى بزرگى و بزرگوارى، و درود خدا و سلام بسیار او بر محمّد فرستاده اش، و برخاندان پاكش باد.
این رازونیاز از مناجات هاى جلیل القدر أَئِمة (ع) بوده، و مشتمل بر مضامین بسیار بلندى است، و هرگاه كه حضور قلبى باشد خواندن آن مناسب است.



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

سالروز شهادت برادری مهربان را با روایت تصویری پاس می داریم باشد که پاسدار خون شهیدان باشیم...

تاریخ:دوشنبه 1 آبان 1396-08:30 ق.ظ

مـــهر خـوبان دل و دیــن از همه بـی پروا برد
رخ شــــطرنج نبرد آنــــچه رخ زیبا بـــــرد
تو مـــپندار که مجنون سَرِ خود مجنون گـشت 
از ســمک تا به سماکش کِشش لیـــلی بــرد
من به ســرچــشمه خورشید نه خود بـردم راه
ذره ای بــــــودم و مــهر تو مـــرا بالا بـــرد
من خسی بی ســر و پایم که به سیل افــــتادم
او که مـی رفـــــــت مرا هم به دل دریا بـرد
جام صهبا ز کــجا بـود؟ مگر دســت کــه بود
که به یک جلوه دل و دین ز همه یک جا برد
خم ابــــروی تو بود و کــف میــــنوی تو بود
که دریـــــن بزم بـــگردید و دل شیدا بـرد
خودت آموختی ام مهر و خودت سوخـــتی ام
با برافروخـــــته رویی که قرار از ما بــــرد
همه یاران به ســـــر راه تـــو بودیم ولــی
غــــم روی تو مرا دید و ز مــن یــغما بــرد
همه دل باخته بودیم و پریشان که غمت
همه را پشت ســر انداخت مرا تنــها برد(علامه طباطبایی)
بسم الرب الشهداء والصدیقین 
شش سال گذشت و ما در فراق برادر ... جان می کنم زشرم که بعد از تو نفس آیدم هنوز!!!
تاب تحمل کنج این کهنه قفس ماندم هنوز... شما رفتید که بمانید و ما ماندیم که بمیریم...
آیه قرآن که وحی از طرف خداوند بی همتاست شما را زنده خطاب می کند پس درود می فرستیم بر ارواح طیبه شهدا و سرتعظیم فرود می آوریم بر رشادت ها و دلاورمردی های شما عزیزان ... 



یادواره شهدای ارسباران ... 

امروز فضیلت زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست . "مقام معظم رهبری"






همی گفتیم و گفتند از شهیدان ... شهیدان را شهیدان می شناسند... شهید در کنار مفقود الجسد مدافع حرم شهید عباس عبداللهی 


ارادت خالصانه اش به حضرت ابوالفضل العباس (ع) مثل ارباب اش نزد محبوب اش رفت ... نه سر داشت و نه پیکر

و شعری که همیشه ورد زبانش بود... 

عاشقان را سر شوریده به پیکر عجب است
دادن سر نه عجب داشتن سر عجب است


 رزمندگان همیشه پیروز تیپ امام زمان (عج) لشکر عاشورا ...شهید در کنار فرمانده بی باک شهید مدافع حرم عباس عبداللهی 



خاک شلمچه بوی عاشقی می دهد. کافیست یک بار پای در این دیار بگذاری تا بدانی چرا هر کسی وارد آن می شود دیگر همان آدم سابق نیست. شلمچه طعم شهادت دارد. بوی ایثار، بوی گذشت و بوی مهربانی.

دیرش شده بود شهید باید می شد از قافله جا مانده بود...


من از کودکی عاشقت بوده ام
قبولم نما گرچه آلوده ام
مبادا برانی مرا از درت
به بازوی بشکسته مادرت
به عشق تو هرکس که منسوب شد
اگر بد بود عاقبت خوب شد
غمت حاصل زندگانی من
به راه تو طی شد جوانی من
من از ریزه خواران خوان تو ام
اگر چه بدم میهمان توام
به عشقت از آن دم که خو دادی ام
به چشم همه آبرو دادی ام
ز در راندگانت حسابم مکن
گدایم، کرم کن – جوابم مکن
ازین رو سپیدم بر داورم
که من هم سیاهی این لشگرم


تخریب یعنی سر نترس و دل خاشع  و در یک کلام تخریب‌چی یعنی عاشق؛ با این اوصاف بود که تخریب‌چی، دنیا را از چشم و دل خود و دیگران بیرون انداخته بود، چون حال و هوایش، عاشورایی شده بود و فقط به وجه‌الله نظر می‌کرد و همان‌طوری که حضرت امام(ره) فرمودند، جبهه کارخانه انسان‌سازی است، به حق این عزیزان را جنگ ساخته و پرداخته کرده بود، در وجود آنها، دین‌باوری، ولایت‌مداری و خدامحوری موج می‌زد، این آمادگی و حضور قلبی خود یک سپر قوی در مقابله با دشمن تا بن مسلح بوده و تخریب‌چی ترس را ترسانده بود و در واقع وجود تخریب‌چیان در گردان‌های رزمی باعث قوت قلب آنها می‌شد و به طریقی ترس را از آنها دور می‌کرد، چون در کارهای‌شان فقط خدا را می‌دیدند و رضای آنان رضای خداوند سبحان بود.


شهید در تشیع پیکر شهید کمال خیری ... دوستی نزدیک تر از برادر که بعد شهادتش محرم ماندش خسران بود و بس...


پشت این عکس شهید به دست خط خود اینطور نوشته :

شهید علیزاده 15 روز قبل از شهادت ...نگاه او به کجاست ؟  به کجا می نگرد؟

انسان غالبا کنار گل بوده و هست ولی بوی فوق طبیعت را نمی شنود... و هیچ گاه افسوس نمی خورد که بوی گل نمی آید ولی وقتی با گل مانوس می شود

 خود به خود مجذوب  او می گردد و آن وقتی ( است ) که دیگر گل رفته است و هزاران افسوس که این گل باز گردد و یک لبخند زند...




اسارتش هم مثل شهادتش مظلومانه بود ولی مردم شهرش مردان بااخلاص را بیشتر دوست دارند و این را در استقبالشان نشان دادند...




تصویر مربوط به کردستان و حال و هوای معنوی دوران دفاع مقدس می باشد و شهید این جمله را پشت تصویرش نوشته:

کاش در همان جا می مردم و به این دنیا باز نمی آمدم ... الهی مرگ من را در کردستان بگردان و مرگ مرا شهادت شیرین قرار بده... 






مردان خدا پرده پندار دریدند
یعنی همه جا غیر خدا یار ندیدند
هر دست که دادند از آن دست گرفتند
هر نکته که گفتند همان نکته شنیدند
یک طایفه را بهر مکافات سرشتند
یک سلسله را بهر ملاقات گزیدند
یک فرقه به عشرت در کاشانه گشادند
یک زمره به حسرت سر انگشت گزیدند
جمعی به در پیر خرابات خرابند
قومی به بر شیخ مناجات مریدند
یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد
یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند
فریاد که در رهگذر آدم خاکی
بس دانه فشاندند و بسی دام تنیدند
همت طلب از باطن پیران سحرخیز
زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند
زنهار مزن دست به دامان گروهی
کز حق ببریدند و به باطل گرویدند
چون خلق درآیند به بازار حقیقت
ترسم نفروشند متاعی که خریدند
کوتاه نظر غافل از آن سرو بلند است
کاین جامه به اندازه هر کس نبریدند
مرغان نظرباز سبک سیر فروغی
از دام گه خاک بر افلاک پریدند



ما فرزندان حسینیم و هرگز تن به ذلت نمی دهیم





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

عهدی كه با شهدا بستیم همچنان جاری و ساریست...

تاریخ:شنبه 23 اردیبهشت 1396-09:45 ق.ظ

به نام حضرت دوست

مَن عَفا عَن مَظلَمَةٍ أَبدَ لَهُ اللّه بِها عِزّا فِى الدُّنیا وَ الآخِرَةِ؛    ییامبراعظم (ص)

 

هر كس از ظلمى كه در حق او شده گذشت كند، خداوند به جاى آن در دنیا و آخرت به او عزّت مى بخشد.

بحار الانوار  ج 66 ، ص 382

دعوای دو مادر

زمان خلیفه دوم بود. دو زن، ادعای مادری یک پسربچه را داشتند. تمام شیوه‌های اثبات دعوا، اعم از سوگند و تهدید و نصیحت را به‌کار برده بودند و به نتیجه نرسیدند. خلیفه وقت، درمانده و ناتوان، آن‌ها را نزد امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرستاد. امام (ع)، نه سوگند داد و نه تهدید کرد و نه فشار آورد، بلکه عالمانه و روان‌شناسانه فرمود: حال که هر دو بر ادعای خود ثابتید و شاهد و بینه دارید و دست از دعوا برنمی‌دارید، من این کودک را با شمشیر دو نیم‌ کرده و در میان شما می‌کنم.

ناگهان مادر واقعی کودک، فریاد برآورد: یا على! من از حق خود گذشتم؛ کودکم سالم باشد، هرچند در دست دیگران.

امام علیه‌السلام فرمودند: کودکت را بردار و برو، مادر واقعى کودک تو هستی! که اگر فرزند آن زن بود، دلش مى‌سوخت و حاضر نمى‌شد تا به بچه صدمه‌اى وارد شود.

و من نیز از حق خود گذشتم شهرم سالم بماند ... گرچه دیگر مولای مظلومان نیست كه حق و حقیقت را روشن كند ... اربابان قدرت همیشه بوده اند و خواهند بود و معامله زر ، زور و تزویر نیز خواهد بود فقط زمان جلو رفته و حب الدنیا و شهوت مقام درهر عصری گریبانگیر منادیان عدالت بوده است در این بازار بی مهری ها من از خدایم شاكر و ممنونم و درخلوت خود با خدای خودم نیز به اقناع درونی رسیدم. 

قال الله تعالی 

عَسی أن تکرَهوا شَیئاً وهو خیرٌ لکم وَعسی أن تُحِبّوا شیئاً وهو شَرٌّ لکم

سوره بقره/ آیه 216

چه بسا چیزی را خوش نداشته باشید ،‌حال آن که خیر شما در آن است ؛و یا چیزی را دوست داشته باشید ،‌حال آن که شر شما در آن است

 

و در آخر بعنوان كسی كه روز و روزگاری خادم و عضو شورای اسلامی شهر ، شهرستان ، استان و كشور بوده ام و پاكدستی و سالم ماندنم را نیز خود مردم به من هدیه دادند از تك تكشان خالصانه درخواست تفكر و تامل و وسواس در رای دادن به كاندیداهای محترم شهرمان در شورای اسلامی شهر اهر را دارم ... آینده شهرمان در گرو رای با شرافتمندانه بوده و قطعا و یقینا بدانید هرچه هزینه ستاد و پوستر و بنر بیشتر دیده شود بعد از انتخاب شان از مال بیت المال آن را تامین خواهند كرد ... به زمین خواران رای ندهیم ...به هرمنوتیك شعارها دقت بیشتری بدهیم ... فئودالیسم یا نظام اربابرعیتی به بركت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نسل اش منقرض شده ولی با این سیل هزینه كرد در انتخابات بر این باورم كه نو فئودالیسم جنینی نامشروع بوجود آمده و در حال رشد است مواظب قلم هایمان در وقت نوشتن رای باشیم كه خدای ناكرده مورد لعن و نفرین نسل آینده نباشیم ... در پایان از تمامی عزیزانی كه در هیات اجرایی (معتمدین شهرم) صلاحیت ام را تایید كردند تقدیر و تشكر كرده و از دوستانی كه در ردصلاحیت ام كوشیدند نیز تقدیر و تشكر می كنم و اگر جاهل قاصر باشند حلالشان می كنم ولی در صورت جاهل مقصر بودن! در محضر عدل الهی باید پاسخگو باشند و یدالله فوق ایدیهم ... 

اللهم إلیک أشکو ضعف قوتی، وقله حیلتی، وهوانی على الناس، یا أرحم الراحمین. أنت رب المستضعفین، وأنت ربی. إلى من تکلنی؟ إلى بعید یتجهمنی؟ أم إلى عدو ملکته أمری؟ إن لم یکن بک علی غضب فلا أبالی، ولکن عافیتک هی أوسع لی! اعوذ بنور وجهک الذی أشرقت له الظلمات، وصلح علیه أمر الدنیا والآخره، من أن ینـزل بی غضبک، أو یحل علی سخطک، لک العتبى حتى ترضى، ولا حول ولا قوهٔ إلا بک».

«خداوندا، به تو شکایت می‌برم از کم شدن تاب و توانم؛ و بسته شدن راه چاره در برابرم؛ و خفّت و خواری‌ام در نزد مردمان؛ ای مهربانترین مهربانان. تو خدای مستضعفانی، و تو خدای منی؛ مرا به که می‌سپاری؟ به بیگانه‌ای که با من پرخاش کند؟ یا به دشمنی که زمام کار را در دست او قرار داده‌ای؟ اگر بر من خشم نگرفته باشی، باکی ندارم، اما، آسایش و آرامشی که تو بدهی برای من گواراتر و سازگارتر است! پناه می‌برم به نور جمال تو که هر تاریکی و ظلمتی از برابر آن رخت برمی‌بندد؛ و همه کار دنیا و آخرت را اصلاح می‌کند؛ از اینکه خشم تو بر من فرود آید، یا ناخشنودی تو شامل حال من گردد. هرچه خواهی مرا عتاب کن تا سرانجام از من خشنود گردی! هیچکس را جز تو توان و نیرویی نیست مگر از جانب تو

 

والسلام علی من اتبع الهدی

مرتضی شهبازیان

بیست و سوم اردیبهشت ماه 1396 مصادف با 16 شعبان المعظم 



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

بسیاری از همرزمان محرم شهید مدافع حرم شدند

تاریخ:یکشنبه 3 بهمن 1395-03:19 ب.ظ

شناخت بیشتر یك شهید گمنام در گفت و گوی «جوان» با برادر شهید محرم شهبازیان از شهدای مبارزه با پژاك
خیلی وقت‌ها در خصوص شهدای مبارزه با ضد انقلاب و پژاك این نكته را كه آنها جزو مظلوم‌ترین شهدای ایران اسلامی هستند، قید می‌كنیم...
نویسنده : علیرضا محمدی 
خیلی وقت‌ها در خصوص شهدای مبارزه با ضد انقلاب و پژاك این نكته را كه آنها جزو مظلوم‌ترین شهدای ایران اسلامی هستند، قید می‌كنیم. مسائل مختلفی باعث می‌شود كه كمتر به آنها پرداخته شود و غالباً در گمنامی و مظلومیت به سر برند. اما در میان این شهدا، شهید محرم شهبازیان از همه مظلوم‌تر است. در خبر شهادتش به تاریخ دوم آبان ماه 1390 آمده بود كه بر اثر پاكسازی مین‌های برجای مانده از ضد انقلاب به شهادت رسید. خبری كه خیلی كوتاه و مختصر روی تلكس خبرگزاری‌ها آمد و خیلی زود هم فراموش شد. اما حالا كه پنج سالی از شهادت محرم می‌گذرد، در گفت‌وگو با برادر كوچك‌ترش مرتضی زوایایی از زندگی جهادی یك شهید برایمان باز شد كه برای پرداختن به همه آنها باید قلم‌ها فرسود و كتاب‌ها نوشت. قصه زندگی شهید محرم شهبازیان داستان دلدادگی‌های یك رزمنده جانباز دوران دفاع مقدس است كه در عشق وصال به معبود و پیوستن به دوستان شهیدش می‌سوخت و عاقبت نیز به آنها پیوست. 
تصاویر شهید شهبازیان نشان می‌دهد موقع شهادتش در سال 90، سن و سال زیادی نداشته است، چطور با این سن كم در دفاع مقدس به جبهه رفته بود؟
محرم متولد 1351 بود. جنگ كه تمام شد او 16 سال بیشتر نداشت، اما از 14 سالگی به جبهه می‌رود و در كربلای 5 كه الان در سالگرد برگزاری‌اش هستیم، شركت می‌كند. محرم سابقه حضور 36 ماهه در مناطق عملیاتی را دارد. از سال 65 تا آخر جنگ در جبهه‌ها بود و بعد هم همچنان در مناطق عملیاتی حضور داشتند. شهید در حلبچه عراق شیمیایی شده بود و در شلمچه نیز تركشی به پایش خورده بود كه مرتب چرك می‌كرد و اذیت می‌شد. بنابراین از جانبازان جنگ هم به شمار می‌رفت. 
خانواده شما غیر از محرم رزمنده دیگری هم داشت؟ اگر می‌شود كمی بیشتر خانواده‌تان را معرفی كنید. 
ما اصالتاً اهل اهر در منطقه ارسباران هستیم. برادر بزرگ‌ترمان آقا صمد هم از رزمندگان و جانبازان دفاع مقدس است. ما با محرم شش برادر بودیم .صمد بزرگ‌ترین برادر ماست كه متولد سال 39 است. ایشان از بچه‌های انقلابی بودند و در تظاهرات و فعالیت‌های انقلابی شركت می‌كردند. صمد بعد از انقلاب و شروع جنگ با وجود اینكه كارمند اداره برق بود، به جبهه می‌رود و جانباز می‌شود. سه دامادمان هم از رزمندگان دفاع مقدس هستند. من و برادران دیگرم احد،مصطفی و وحید سنمان به دوران جنگ قد نمی‌داد. اما در كل خانواده‌ای مذهبی و انقلابی داریم. یكی از خواهرانمان فرمانده گردان الزهرا(س) هستند. پدرمان پهلوان علی از كشتی‌گیرهای بنام كشور بودند. خود محرم هم كشتی می‌گرفت و در سطح مدارس عناوین قهرمانی داشت. 
پس ورزشكار هم بود؟
بله، محرم كشتی كار می‌كرد و در رشته ورزشی‌اش خیلی هم موفق بود. منتها در 14 سالگی كه در كربلای5 و منطقه شلمچه پایش مجروح شد، دیگر نتوانست كشتی بگیرد و از دنیای قهرمانی خداحافظی كرد. 
اغلب دوران خدمتی برادر شما در مناطق مرزی و كردستانات بود؟ در چه رسته‌ای تخصص داشت؟
برادرم تخریب‌چی بود. اواخر فرمانده گروهان تخریب تیپ مكانیزه امام زمان(عج) از لشكر عاشورا شده بود. چه در دوران جنگ و چه بعد از آن در همین واحد فعالیت می‌كرد. چون اغلب نیروهای تخریب طلبه بودند، محرم من را تشویق كرد كه به حوزه بروم و آنجا مشغول تحصیل بشوم. نوع كار برادرم به گونه‌ای بود كه مرتب در مناطق مرزی حضور داشت و با بحث شهادت و جانبازی سروكار داشت. خیلی از دوستانش چه در دوران جنگ و چه بعد از آن به شهادت رسیدند. خود محرم یك بار در سال 72 كه تازه نامزد كرده بود توسط كومله به اسارت درآمد و بعد از چند ماه مبادله شد. به سلیمانیه عراق رفته بودند تا مقر كومله را منفجر كنند كه در راه بازگشت محرم به اسارت درمی‌آید. نوع كارش همیشه بوی شهادت می‌داد. 
شما برادر كوچك‌ترش بودید، گفتید كه خود محرم شما را به حوزه برده بود، در زندگی چه چیزهایی از برادر بزرگتان یاد گرفتید؟
من محرم را به یك گل تشبیه می‌كنم. گلی كه تا در میانمان بود، خوب احساسش نمی‌كردیم، اما وقتی رفت از بویش فهمیدیم چه گلی را از دست داده‌ایم. من در زندگی چیزهای زیادی از او یاد گرفتم. نمونه‌اش اخلاص بی‌نظیرش است. اهل ریا و سروصدا نبود. مدتی من عضو شورای شهرمان اهر شدم و در اربعین سیدالشهدا(ع) كه غالباً مراسم داریم، می‌رفتم دم در می‌ایستادم و شاید خودی نشان می‌دادم. اما محرم توی آشپزخانه فعالیت می‌كرد و بدون اینكه دیده شود ظرف می‌شست. می‌خواهم بگویم او اهل تظاهر نبود. صله رحم و از خودگذشتگی و مهربانی هم از دیگر خصوصیاتش بود. صبح‌ها اگر می‌توانست یك نان سنگك می‌گرفت و به خانه برادران و خواهرانش می‌برد. اینطور محبتش را نشان می‌داد و صله رحم می‌كرد. 
از برادرتان فرزندی هم به یادگار مانده است؟
محرم چهار فرزند داشت. دو دختر به نام‌های زینب و اسماء و دو پسر به نام‌های امیرعلی و امیرصدرا، آخرین فرزندش امیرصدرا وقت شهادت او تنها شش ماه داشت. الان دخترش زینب با یكی از نیروهای خود محرم ازدواج كرده است. 
رابطه محرم با شهدا چطور بود؟ به هرحال او از جاماندگان دفاع مقدس به شمار می‌رفت. 
محال بود محرم تشییع جنازه شهیدی را ببیند و در آن شركت نكند. چون واحدشان تخریب بود و تیپ مكانیزه امام زمان(عج) هم یك تیپ تكاوری است، گاهی از رفقای خودش هم شهید می‌شدند و همین موضوع روحیه شهادت‌طلبی را در وجود او و همرزمانش زنده نگه می‌داشت. محرم قلباً خودش را جامانده قافله شهدا می‌دانست. 
به شهید خاصی هم علاقه و ارادت داشت؟
برادرم به عنوان رزمنده و پاسدار لشكر عاشورا مثل خیلی از رزمندگان این لشكر عاشق و شیفته شهید باكری بود. اما با جانباز شهید كمال خیری هم انس و الفت خاصی داشت. بعد از اینكه خیری در سال 75 یا 76 به شهادت رسید، این موضوع روی محرم تاثیر زیادی گذاشت و می‌شود گفت كاملاً به هم ریخته بود. شهید علیزاده هم از دیگر دوستان شهید محرم است. 
الان كه بحث مدافعان حرم مطرح است، با شناختی كه از روحیات اخوی شهیدتان دارید، اگر بود رزمنده جبهه مقاومت اسلامی می‌شد؟
من این سؤال شما را جور دیگری پاسخ می‌دهم. خیلی از دوستان و همرزمان محرم در سوریه حضور یافتند و تعدادی از آنها به شهادت رسیدند. برخی از این شهدا از شاگردان محرم بودند. یعنی از كسانی بودند كه خود او آموزش‌شان داده بود. یكی از آنها شهید صادق عدالت اكبری است كه تقریبا سال گذشته در دفاع از حرم اهل بیت به شهادت رسید. یك تصویر از این شهید برمزار برادرم وجود دارد كه همراه همسرشان آنجا حضور یافته بودند. همسر شهید عدالت اكبری به همسر برادرم گفته بود ما خیلی از حاجت‌هایمان را از شهید شهبازیان گرفته‌ایم. شهید عباس عبدالهی از شهدای شاخص و سرشناس مدافعان حرم نیز از دوستان صمیمی برادرم بودند. شهدای دیگری هم هستند كه نامشان را فراموش كرده‌ام. بنابراین بعید نبود كه خود محرم هم رزمنده جبهه مقاومت اسلامی می‌شد. در روحیه‌اش بود و حضور دوستانش در این جبهه هم دلیل دیگری است كه امكان حضور او را پررنگ‌تر می‌كند. 
نحوه شهادتشان چطور بود؟
یكی از مأموریت‌های برادرم خنثی‌سازی مین‌هایی بود كه پژاك و سایر ضد انقلاب‌ها در مناطق مرزی كار می‌گذاشتند. ایشان نوعی از مین‌های ضد خودرو را قبلاً خنثی كرده و نمونه‌هایی از آن را در نمایشگاهی در ایل‌گلی تبریز به نمایش گذاشته بودند. اما دوم آبان ماه 90 یكی از همان مین‌ها كه گویی به صدا حساس بوده منفجر می‌شود و محرم را به شهادت می‌رساند. برادرم و همرزمانش بعضی از این مین‌ها را هم برای خنثی‌سازی و هم برای مطالعه به پادگان انتقال می‌دادند. آن روز محرم در حال خنثی سازی یكی از این مین‌ها به تنهایی داخل یك سیلو بوده كه یك اتفاق باعث ایجاد سر و صدا می‌شود و با انفجار مین، به شهادت می‌رسد. محرم از قبل همسر و فرزندانش را برای شهادت خودش آماده كرده بود. همسرش می‌گفت در كامپیوتر و هر جایی كه فكرش را بكنید، تصاویر شهدا را گذاشته بود و آنقدر از شهادتش گفته بود كه خانواده‌اش آماده این اتفاق بودند. 

اگر می‌شود ما را مهمان خاطره‌ای از یك شهید كنید. 
این خاطره شاید كمی شخصی به نظر برسد. اما به اعتقاد من عمق تفاوت نگاه آدمی مثل شهید محرم شهبازیان را نشان می‌دهد. زمانی كه عضو شورای شهر بودم و اتفاقا خود محرم هم خیلی من را تشویق كرد تا در انتخابات این شورا شركت كنم، یك روز زنگ زد و از من تقاضای مبلغی به عنوان قرض كرد. من آن موقع درگیر خرید خانه بودم و نتوانستم مبلغ مورد نظر را به او برسانم. یك بخش ناچیزی به او دادم. بعد كه به قم رفتم، برادر دیگرمان مصطفی كه از موضوع با خبر شد، رو به من گفت خبر داری محرم برای تأمین هزینه تبلیغات تو وام مسكنش را فروخت و در اختیارت گذاشت. با شنیدن این موضوع جا خوردم. محرم حتی یكبار هم این قضیه را به رخ من نكشیده بود، آن وقت من در موقعیتی مشابه، قرضی كه می‌خواست را در اختیارش نگذاشتم. می‌خواهم بگویم روح شهدا بزرگ بود و بخشنده و بزرگوار بودند كه به چنین مقامی رسیدند. به نظر من شهادت حق محرم بود. او سال‌ها در تب وصال معشوق می‌سوخت و در فراق دوستان شهیدش به سر می‌برد تا اینكه خدا خواست او هم شهید شود. 
 به نظر می‌رسد شهید شهبازیان خیلی مظلوم واقع شده و كمتر مطلبی از ایشان در فضای مجازی یافت می‌شود؟
بله، متأسفانه محرم مثل خیلی از شهدای مبارزه با ضد‌انقلاب مظلوم است. شاید دلایل امنیتی باعث شد كه در موقع شهادتشان كمتر به این شهدا پرداخته شود. اما هنوز كه هنوزه و با وجود گذشت پنج سال از شهادتش، محرم هنوز هم گمنام و مظلوم است. او سال‌ها در دفاع مقدس و مناطق عملیاتی حضور داشت و خدمت كرد. جانباز جنگ بود و اسیر دست ضد انقلاب و نهایتاً هم كه شهید شد. ان‌شاءالله بتوانیم با شناخت این شهدا خودمان را بیشتر شبیه‌شان كنیم. 



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

گمنامی راز عجیبی است

تاریخ:دوشنبه 25 مرداد 1395-05:22 ب.ظ

 گمنامی راز عجیبی است

 گمنامی یعنی مثل حاج احمد متوسلیان بیست سال نا معلوم باشی..

گمنامی یعنی مثل باکری ها جنازه ات بر نگردد..

گمنامی یعنی ابراهیم دلاور ، با لب تشنه مانده در کانال کمیل .گمنامی یعنی روزنامه نویسی به شهدای مظلوم ما بگوید «یاران دیکتاتور»!!!

گمنامی یعنی بدن نیمه جان بچه های هویزه که زیر شن تانکها له شوند و آخشان هم ضبط نشود ...

گمنامی یعنی بدن های نازنینی که درکوه های کردستان منجمد شدند ...

گمنامی یعنی شبانه به فقرا نان و خرما بدهی و نفرین و ناسزا تحویلت دهند ...

گمنامی یعنی اشک های ممتد امام در قبول قطع نامه و گریه های تلخ بچه ها در روز پذیرش آتش بس ...

و خلاصه گمنامی یعنی گمنامی.

و گمنامی یعنی خوشنامی

❣شادی روح شهدای  گمنام خوشنام "صلوات"❣









داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

استقلال و آزادی و جمهوری اسلامی به بهای خون شهیدان عزیز ... مبادا عکس شهیدان عمل کنیم!

تاریخ:شنبه 18 اردیبهشت 1395-11:23 ق.ظ




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

تولدت مبارک امیرصدرا ماشاءالله برای خودت مردی شدی

تاریخ:شنبه 18 اردیبهشت 1395-11:19 ق.ظ




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

تولدت مبارک برادر

تاریخ:شنبه 18 اردیبهشت 1395-11:04 ق.ظ




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

دوم آبان ماه سالروز شهادت پاسداررشید اسلام شهید محرم شهبازیان همزمان با عاشورای حسینی تسلیت و تعزیت باد.

تاریخ:سه شنبه 5 آبان 1394-10:46 ق.ظ









داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

به یاد شهید محمدرضا جلالی كه بیشتر شهدای اخیر را با صدای ملكوتی ایشان به خاك سپردیم.

تاریخ:سه شنبه 14 مهر 1394-09:12 ق.ظ





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

تشیع پیكر پاك بسیجی مخلص حاج محمدرضا جلالی كه در حادثه منا به خیل شهیدان و مقربان الهی پیوستند.

تاریخ:سه شنبه 14 مهر 1394-09:02 ق.ظ










به گزارش خبرنگار مهر، در مراسمی که ظهر دوشنبه و با حضور مقامات استانی و شرکت پرشور مردم ولایت مدار تبریز برگزار شد، پیکر حاج محمدرضا جلالی مداح اهل بیت و قاری قرآن تبریزی جان باخته در حادثه منا تشییع و به خانه ابدی خود در گلزار شهدای واری رحمت تبریز منتقل شد.

در این مراسم آیت الله محسن مجتهد شبستری نماینده ولی فقیه در آذربایجان شرقی و امام جمعه تبریز و نیز اسماعیل جبارزاده استاندار و معاونان وی و بسیاری دیگر از مدیران و مقامات استانی در کنار خیل عظیم مردم تبریز حضور داشتند.

نماز میت این مداح با صفای اهل بیت عصمت و طهارت (ع) نیز به امامت آیت الله شبستری و با حضور مسوولان و مردم قدرشناس تبریز اقامه شد.

گفتنی است «محمدرضا جلالی» مداح و قاری قرآن تبریزی با کاروان تهران به مکه اعزام شده بود که در فاجعه خونبار منار ندای حق را لبیک گفت و پیکر پاک وی پس از پیگیری های صورت گرفته، شب گذشته در میان استقبال عاشقان حریم ولایت وارد تبریز شده بود و امروز نیز در این شهر تشییع شد.





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

بابا منم امیرصدرا ... شدم بزرگ خونه ... می بینی چقدر قد كشیدم ...

تاریخ:یکشنبه 14 تیر 1394-04:07 ب.ظ









داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

بابا منم امیرعلی ... ببین چه بزرگ شدم...

تاریخ:یکشنبه 14 تیر 1394-03:58 ب.ظ







داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

عاشقان را زین سرشوریده به سر عجب است...

تاریخ:یکشنبه 14 تیر 1394-03:51 ب.ظ







داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

گویی از صحبت ما نیك به تنگ آمده بود...

تاریخ:یکشنبه 14 تیر 1394-03:47 ب.ظ




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :17
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...